“Wij hebben van de Heer het gebod van de liefde voor de mensen, voor onze naasten gekregen. Maar wij moeten ons niet druk maken of zij ons wel of niet liefhebben. Wij hoeven er alleen voor te zorgen dat wij hen liefhebben.”

“Probeer zelf maar eens, al is het maar één dag, aandachtig te leven en op jezelf te letten. Wie ben je eigenlijk? Leer eerst jezelf kennen en probeer dan maar eens één enkele dag tegen de zonde te strijden. Je zult zien, hoe moeilijk dat is en als je daar achter bent, dan zul je leren begrip te tonen voor menselijke zwakheden en niemand meer oordelen.”

“Wanneer mensen zonder God leven, dan verandert het leven in een hel, en daarna volgt nog de hel voor de eeuwigheid. U moet vanaf nu leven volgens andere wetten, volgens de goddelijke geboden. Door middel van geduld moet u het kwaad overwinnen dat rondom heerst. Alleen dit geduldig volharden in de waarheid, de bevestiging van uw geloof en de hoop op God door het leven zelf, zal goede vrucht geven. Wat heeft het voor zin zichzelf een christen te noemen, terwijl men leeft als een heiden? Bid in het verborgene voor uw naasten en overwin het kwaad door liefde en medelijden met hen. Moge de Heer u wijsheid schenken.”

Dit klooster werd in de 19e eeuw een belangrijk spiritueel centrum, dankzij de startsen (starets betekent letterlijk ‘oude man’). Rusland’s grootste schrijvers en denkers hebben de startsen van Optina bezocht; Leo Tolstoi en Fjodor Dostojevsky hebben hun ontmoetingen met o.a. vader Ambrosius van Optina in hun romans verwerkt.

Net als bijna alle kloosters werd Optina na de oktoberrevolutie op gewelddadige wijze gesloten; de kloosterbewoners werden verbannen of vermoord. In 1988 werd het klooster heropend.

Een bloedig Pasen vertelt over de wederopleving van dit beroemde klooster, met als centrale gebeurtenis de moord op drie monniken van Optina, de vaders Trofim, Ferapont en Vasily, in de paasnacht van 1993. Meteen na de moord werden zij als nieuwe martelaren erkend en vereerd. Aan de hand van vele tientallen ooggetuigen – monniken, pelgrims en dorpsbewoners – wordt een beeld geschapen van het Russische kloosterleven en de orthodoxe, monastieke spiritualiteit. De Nederlandse lezer maakt kennis met het fenomeen van het martelaarschap, in de personen van de drie nieuwe martelaren van Optina poestyn, maar ook met de enorme gemeenschap van nieuwe martelaren en belijders van Rusland: priesters, monniken en bisschoppen, die tijdens het gewelddadige sovjetregime hun geloof tot aan de dood toe wisten te bewaren, en die nu in de 21ste eeuw als heiligen worden vereerd en nagevolgd. Het boek, dat in 2003 in Rusland verscheen, werd meteen een bestseller, en wordt nu ook in andere europese talen vertaald.